De boekenkast als etalage: steunen, stapels en de kunst van het weglaten

Je leest dit artikel in 2 minuten

Een kast vol boeken is zelden een probleem. Een kast vol boeken die er rommelig uitziet wel, en het verschil zit bijna nooit in het aantal boeken. Het zit in ritme: waar staat iets rechtop, waar ligt iets, en waar is bewust niets neergezet.

Rechtop, liggend, leeg

Interieurstylisten werken met een eenvoudige verdeling per plank: ongeveer twee derde rechtop, een derde liggend of leeg. Die liggende stapel doet twee dingen tegelijk. Hij breekt de rij verticale ruggen, en hij geeft een plek om iets op te zetten: een schaaltje, een klein beeld, een lijstje. Zonder die stapel staat alles wat u erbij zet los in de ruimte.

De lege plek is de moeilijkste. Wie een kast helemaal volzet, laat het oog nergens rusten en dan valt de kleurenchaos van boekruggen pas echt op. Eén plank die half leeg blijft, doet meer voor het geheel dan drie nieuwe accessoires.

Waarom boekensteunen weer nodig zijn

Zolang een plank vol staat, houdt hij zichzelf overeind. Maar juist door dat een derde open te laten, gaan boeken schuin hangen — en een schuin hangend boek trekt na maanden krom bij de rug. Een steun lost dat op, en is tegelijk het enige decoratieve object in de kast dat ook echt iets doet.

Op gewicht letten: een steun van dun plaatstaal schuift met een halve plank hardcovers gewoon mee. Gietijzer, marmer of massief hout blijft staan. Bij boekensteunen in verschillende materialen is dat verschil goed te zien; reken op minimaal anderhalve kilo voor een plank van 60 centimeter.

Kleur: sorteren of niet

Boeken op kleur zetten is jarenlang de norm geweest en inmiddels weer omstreden. Praktisch bezwaar: u vindt niets meer terug. Wie toch rust wil zonder alles om te gooien, kan een tussenweg nemen — sorteer alleen de onderste twee planken op kleur, want daar kijkt het oog het eerst. De rest mag op onderwerp blijven staan.

Wat er niet in hoort

Drie dingen maken een kast onrustig: te veel kleine voorwerpen, ingelijste foto’s van verschillende formaten door elkaar, en losse papieren. Voor dat laatste geldt: een gesloten doos of mand op de onderste plank lost meer op dan welk accessoire ook.

En dan de vraag die altijd terugkomt: hoeveel decoratie mag er tussen? Eén object per twee planken is genoeg. Wie meer wil, moet boeken weghalen — decoratie en boeken vechten om dezelfde aandacht.

Aanvullen zonder een nieuwe stijl te beginnen

Losse decoratie kopen gaat vaak mis omdat het per stuk gekozen wordt, in verschillende winkels, met maanden ertussen. Het helpt om alles uit één assortiment te halen dat op materiaal en toon bij elkaar past. Bij een webwinkel die alleen woondecoratie voert staat het gesorteerd op soort, zodat u een steun, een schaal en een beeldje in dezelfde afwerking kunt uitzoeken.

Meet vooraf de vrije hoogte van uw planken. Verstelbare kasten staan meestal op 30 centimeter, en veel decoratieve objecten zijn daar net te hoog voor. Dat is het soort maat waar men achteraf pas achter komt, als de doos al open is.

Geef een reactie